رسانه ها و ثبات سیاسی
21 بازدید
ناشر: تهران:پژوهشکده مطالعات راهبردی
نقش: نویسنده
شابک: 8-17-6946-964
سال نشر: 1381
تعداد جلد : 1
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
شماره چاپ : 1
زبان : فارسی
ادعای آلوین تافلر که جهان با موج سومی از قدرت مواجه است که در نهایت به بروز ناآرامی و بی‌ثباتی در تمامی حوزه‌ها و از آن جمله سیاست منجر می‌شود و شکل تازه‌ای از حیات سیاسی – اجتماعی را به دنبال خواهد داشت که ماهیت و مقتضیات آن با امواج پیشین زندگی بشر متفاوت است، به طور مشخص در نسبت بین دو حوزه «ارتباطات» و «ثبات سیاسی» معنا می‌یابد. چرا که انسان حاضر با دامن زدن به انقلابی عظیم در عالم ارتباطات – از حیث شکل و محتوا- زمینه مساعد برای بر هم زدن ثبات سیاسی به شکل گذشته را فراهم آورده ودر نتیجه ناآرامی‌هایی را به وجود می‌آورد که دیگر در چارچوب سیاسی قبلی اساساً معنا نمی‌دهند. تحقیقات اخیر در خصوص چشم‌انداز سیاسی کشورها در قرن بیست و یکم به میزان زیادی حکایت از صحت پیش بینی تافلر دارد و این که «ثبات سیاسی» با قرار گرفتن در دوران گذار، در حال آزمودن تحولاتی است که عمدتاً زاییده کارکردهای نظارتی تازه رسانه‌ها می‌باشد؛ از این نظر ثبات سیاسی می‌تواند به دو صورت مورد تحلیل قرار گیرد: اول. ثبات سیاسی به مثابه هدف، که در آن از نقش نهادهای مختلف در تقویت و یا تضعیف ثبات در کشور سخن به میان می‌آید. دوم. ثبات سیاسی به مثابه موضوع، که تأثیر ثبات سیاسی بر فرآیند تحصیل منافع، همانند امنیت مدنظر است. در نوشتار حاضر، با عنایت به نقش نظارتی رسانه‌ها تلاش می‌شود تا در قالب رویکرد نخست مقوله ثبات سیاسی به تحلیل و بررسی درآید؛ برای این منظور لازم می‌آید تا: اولاً. هدف مورد نظر – یا همان ثبات سیاسی – به شکل کاملی کالبد شکافی و شناخته شود. ثانیاً. گونه‌های تأثیرگذاری نقش نظارتی رسانه‌ها بر ثبات سیاسی مشخص گردند. پس از آن است که می‌توان در قالب چارچوب نظری ایجاد شده، به تحلیل، ارزیابی و آسیب شناسی عملکردها پرداخت. لازم به ذکر است که طراحی چارچوب تئوریک این بحث از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد و علت این امر در نبود چنین بستر تئوریکی می‌باشد که بتواند ما را در فهم مسایل سیاسی از این بعد یاری رساند. کلید واژه‌ها: ثبات سیاسی، رسانه، امنیت، تغییرات اجتماعی، نظارت، جمهوری اسلامی ایران.